<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<SGDTEKST>
<p>255</p>
<p>35STE ZITTING. — 8 MEI.</p>
<p>VII.</p>
<p>Burgerlijk</p>
<p>Welhoek.</p>
<p>(Beraadslaging over de llde Ifoofd-afileeling van het Ontwerp.)</p>
<p>te blijven acliton. Art. 4 der Grondwet is daarmede, naar zijno volle genot van alle burgerlijke regten, ingezetenen toekomende, zoo lang zij liun domicilie binnen het land houden."</p>
<p>Hij herhaalt hetgeon dienaangaande in het Verslag der Cen­trale Afdeeling is te kennen gegeven r en uit den wensch dat het nu in behandeling zijnde artikel in den oorspronkelijken vorm worde hersteld, met uitzondoring van do slotbepaling, waarbij een termijn van werkelijk verblijf' kon worden vastgesteld.</p>
<p>Do heer K.empcr zegt van oordeel te zijn, dat in den goost van den vorigen spreker, die het gevoelen dor 7do Afdeeling omtrent dit punt heeft ondersteund, zou worden gehandeld indien de laatste alinea, uit het in 181G ingediend wets-ontwerp overgenomen, werd weggelaten. Maar hij moet zich verklaren tegen de geheelo overname van het vroegere art. 106, omdat alsdan zou vervallen do onder nc. 1 voorkomende bepaling van dit art. 95, waarbij is voorgeschreven : dat do toestemming van den Koning tot vestiging op het grondgebied van den Staat door den vreemdeling moet zijn verkregen, eene bepaling die ook in den Code Civil voorkomt.</p>
<p>De heer Licfmans verklaart het voorstel van den heer KEMPEII, strekkende om het onderhavige artikel in overeenstem­ming met art. 10 der nader gewijzigde Inleiding te brengen, gaarne te ondersteunen. Hij wenscht echter dat nog verder worde gegaan en de artt. 95 en 9G worden verworpen; art. 95 bevattende de voorwaarden onder welke vreemdelingen ingeze­tenen worden, on art. 96, verklarende wie burgers zijn. Zijns inziens, zijn bij die artikelen nog geenc voldoende regelen ge­steld om uit te maken wanneer vreemdelingen ingezetenen wor­den; zoo mist men daaronder bijv. do onderscheiding van ge­vestigde (domicilies) en niet-gevestigde (non-domicüiés) vreemde­lingen , waarop, naar hij meent, dient te worden gelet. Do ge-heele regeling wonscht hij aan eene nadere wet overgelaten te zien. De heer Xlcolaï schaart zich aan de zijde van don heer KEMPER, en kan zich niet vereenigen met het denkbeeld om onderscheid tusschen gedomicilieerde en niet-gedomiciliè'erde vreem­delingen te maken.</p>
<p>De heer Eeypliins wenscht art. 95 van de overige artikels onderscheiden te zien. Hij wil niet ontkennen, dat misschien de bepalingen van art. 95 van eeno nuttige strekking kunnen wezen ; maar de bedenking weegt bij hom zwaar, dat de voorgestelde regelen afbreuk kunnen doen aan het voorschrift van art. 4 der Grondwet, luidende: » dat allen die zich opliet grondgebied van don Staat bevinden, hetzij ingezetenen of vreemdelingen, gelijke aanspraak op bescherming van porsonon of goederen bobben." Om die reden is hij voor do verwerping van art. 95 gestemd, terwijl hij de artt. 96 tot 99 mede wenscht te zien wegvallen.</p>
<p>De heer ^Sieolaï zegt evenzoor van oordeel te zijn, dat de in behandeling zijnde quaestio niet van gewigt ontbloot is. Naar aanleiding van do gemaakte opmerkingen, kan hij aannemen dat de bepalingen van art. 95, in verband gebragt met die van art. 4 der Grondwet aan sommigen bedenkelijk voorkomen. Wat hem betreft, hij kan echter niet inzien dat do hier gestelde voorwaarden, onder welke een vreemdeling eon ingezetenen des Rijks kan worden, overtollig zouden zijn. Hij kan dergolijko bewering, door sommigen gedeeld, te minder ondersteunen, omdat hier sprake is van de uitoefening en het genot van burgerlijke regten door den vreemdeling, op gelijken voet als de inboorling daartoe het regt heeft.</p>
<p>De heer Dotrcngc zegt het behoud van art. 95 wenschelijk meening, volstrekt niet in strijd; immers dat artikel belooft wel aan vreemdelingen, als zoodanig , gelijke bescherming van personen on goederen, als aan Nederlanders,</p>
<p>maar hot verloent nog niet aan do eersten dezelfde regten als aan do laatsten. In die leemte voorziet nu juist art. 95, opgevende de voorwaarden, onder welke het genot van burgerlijke regten aan vreemdelingen vorleond kan worden, on die, niettegenstaande de aanneming van art. 10 der Inleiding, niet overtollig te achten zijn. Ofschoon hij dus voor het behoud van art. 95 gestemd is , wenscht hij dit echter in den oorspronkolijkon vorm hersteld te zien, gelijk hij in den aanvang reeds heeft te kennen gegeven.</p>
<p>De heer Angüllis verklaart zeor vi-ijgevig gezind over de toelating van vreemdelingen, en hunne gelijkstelling met Neder­landers, onder zekere voorwaarden, te denken. Maar de vrij­gevigheid mag niet zóó ver gaan , van aan iedereen maar toe te staan zich van buiten's lands hier te vestigen met dat gevolg, dat de enkele vestiging ingezetenschap zou medebrengen. Om die roden zal hij zich vereenigen met do onder n°. 1 voorkomende bepaling van art. 95, voorschrijvende dat geen vreemdeling zich, zonder toestemming des Konings , op het grondgebied van den Staat zal mogen vestigen. Do inachtneming van dergelijke maat­regel keurt hij goed, en wel ter voorkoming van het gevaar, dat het schuim van andere natiën, van oldors verdreven, ingezetenen van Nederland worde on daardoor met Nederlanders gelijk gesteld.</p>
<p>Do heor Rcyphins doet den laatsten spreker opmerken, dat het door dezen gebezigde argument van eenige waarde zou kunnen wezen , indien er sprake was van de uitoefening van staatkun­dige regten. Maar dit is in geene deele het geval; thans wordt alleen gehandeld over het aan vreemdelingen too te staan genot van burgerlijke regten, en daaromtrent kunnen geene onder­scheidingen gemaakt worden, als in art. 95 worden voorgedragen, en die alzoo in dit opzigt niet van toepassing kunnen zijn.</p>
<p>De heer ILÎcfiiHan^ zegt zich geheel met het gevoelen van don laatsten spreker te vereenigen en mede van oordeel te zijn, dat men burgerlijke en staatkundige regten niet met elkander moet verwarren, hetgeen maar al to dikwerf geschiedt. Maar de ver­menging of verwarring van beide regten kan, bij de toepassing dor voorschriften van art. 95, den vreemdeling niet schaden ten opzigte van het genot van burgerlijke regten, omdat de bepaling van art. 10 der Inleiding dezen hierin tot waarborg strekt. Ofschoon hij, gelijk hij reeds verklaard heeft, alles aan de regeling eener nadero wet wil overgelaten hebben, kan hij echter niet inzien dat de hier voorgestelde voorwaarden, onder welke een vreemdeling ingezeten van den Staat kan worden, inderdaad zoo bezwarend zijn als door anderen wordt beweerd.</p>
<p>Daar niemand meer het woord verlangt wordt de beraadslaging gesloten. Do Voorzitïer brengt daarop in hoofdelijke stemming, de vraag ;</p>
<p>» Zullen, naar aanleiding van het voorstel van den heer KEMPER, de bepalingen vervat in de nos. 1, 2 en 8 van art. 95 van het Ont­werp van Burgerlijk Wetboek, worden gebragt in overeenstemming met art. 10 der door de Kamer aangenomen Inleiding ? "</p>
<p>Die vraag wordt met 50 togen 10 stemmen in toestemmenden zin beslist.</p>
<p>Beraadslaging over de vijfde alinea van art. 95, luidende :</p>
<p>"Hot ongestoord, openlijk en onafgebroken wonen gedurende tien jaren op het grondgebied van het Koningrijk, zal hen echter insgelijks de hoedanigheid van ingezetenen geven."</p>
<p>De heer Xicolaï acht den hier gestelden termijn van inwoning van tien jaren, vereischt om do hoedanigheid van ingezelenen te verkrijgen to lang te wezen, en wonscht dien te zien verkort.</p>
<p>De heer Kemper verklaart zich tegen eene wijziging in dien zin niet te zullen verzetten.</p>
<p>De heer He vplilns zegt van oordeel te zijn ; dat die verkorting van den termijn onnoodig is. Hij verlangt daarentegen de be­paling te zien opgenomen, dat uit eenig feit blijke van het ver­langen van den vreemdeling om ingezeten van het Koningrijk te worden.</p>
<p>Do heer S&amp;eypitlns zegt, in antwoord op het aangevoerde door den vorigen spreker, dat, wat door dozen is bijgebragt ten voordoelo van art. 95, als zoudo dit geene overtollige bepalingen inhouden , omdat daarin sprake is van het aan vreem­delingen too te staan genot van burgerlijke regten, voor hom juist eeno reden zou wezen om dat artikel als geheel onnoodig aan te merken. Immers art. 10 der nieuwe Inleiding bepaalt hetzelfde, en verklaart dat het burgerlijk regt voor het Koningrijk hetzelfde is voor vreemdelingen als voor de Nederlanders, zoo de wet niet bepaaldelijk hot tegendeel vaststelt. Hot zoo oven ver­nomen argument versterkt alzoo bij hem don wensch om het te zien wegvallen.</p>
</SGDTEKST>
